Haarlem - 21 november 2010
Na dat we afgelopen jaar waren ingegaan op de uitnodiging van accordeonorkest Accordeana, om in hun thuisstad Helmond een gezamenlijk optreden te verzorgen, was het nu onze tijd om voor gastheer te spelen. Zo kwam het dus tot een tweede gezamenlijk concert, ditmaal in de Oosterkerk in Haarlem. De leden van beide orkesten verzamelden zich rond een uur of 1 in de kantine van de kerk waar, voorafgaand aan het concert, door Esmeralda de lunch werd aangeboden. Na dit eerst weerzien werden door beide orkesten nog enkele lastige passages doorgenomen, en werd er ook nog een korte gezamenlijke repetitie gehouden om Die Zertrümerte Kathedrale van Trojan, dat door beide orkesten afzonderlijke was ingestudeerd, mooi gelijk te krijgen.Tegen die tijd begon het publiek binnen te druppelen. Vlug werd de beginopstelling voor Accordeana gemaakt, want het druppelen veranderde in stromen en al snel zat de hele kerk goed gevuld.
Rond kwart voor 3 ’s middags nam het concert aanvang met het B-ensemble van Accordeana, onder leiding van Henri Lievens. Een viertal niet al te zware werken kwamen voorbij; er werd geöpend met Air and Tune van Jacob de Haan, waarna een Fuge van Händel, de bekende musette Sous le Ciel de Paris en ten slotte Krimi Puzzle van M. Hennecke. De beurt was nu aan het Accordeana A-ensemble onder leiding van Ronald van Overbruggen, dat slechts een kleine wijziging in spelers vroeg en dus snel klaarzat. Ze openden met Sinfonie nr. 25 van Mozart. Na dit lichtklassieke werk vervolgden zij met het zeer moderne Skizzen deel 3 van J.Ganzer, waarna de tango Olé Guapaen Concerto in D Minor van Bach. Ze sloten af met de pophit Music van John Miles. Alle door het B-orkest gespeelde werken, op het tweede nummer na, zijn door P. De Bra (die zelf ook meespeelt in het orkest) bewerkt om ze geschikt te maken voor uitvoering met accordeonorkest. Een hele prestatie, want een nummer als Sinfonie nr. 25, dat orgineel geschreven is voor een heel symfonieorkest moet omgeschreven worden naar 4 stemmen en basaccordeon. Voor de pauze besloten we met z’n allen met het gezamenlijk ingestudeerde werk Die Zertrümerte Kathedrale van V.Trojan. Hierin word een beeld geschetst van de in WO-II vernietigde Frauenkirche in Dresden.
Na dit zware beeld uit de oorlog kon men even op adem komen in de pauze, met een warme of koude drank naar keuze en zo nodig een korte toiletstop. Die pauze was zo weer om, en er werd verder gegaan met Accordeonorkest Esmeralda, onder leiding van Evert van Amsterdam. We openden met Chaconne van H.J. Wedig, een lichtklassieke werk met thema-variatie-structuur. Hierna was het de beurt aan Jeanine van Amsterdam op viool om zich te laten begeleiden door het orkest bij het Vioolconcert (BWV 1042) van Bach. Ook dit nummer was een arrangement van P. de Bra, die hier voor het eerst onze opvatting hoorde van zijn arrangement.Voor de afwisseling stond nu een klein intermezzo geplanned. Jeanine en Vincent van Amsterdam, op viool en accordeon, speelden de finale (4e deel) van de Carpathian Suite van Zubitsky. (Een suite waarvan de andere delen ook zeer de moeite van het beluisteren waard zijn). Een naar mijn idee zeer mooie uitvoering van dit lastige werk. Vervolgens door zes leden van ons orkest waaronder ikzelf een uitvoering van U-Dance van het Motion Trio. Dit zeer dansbare nummer met duidelijke balkaninvloeden viel erg in de smaak bij de zaal.
Ter afsluiting van het geheel vervolgde het orkest nog met twee lichte werken, gezellige jazz in de vorm van Tuxedo Junction van E. Hawkins en La Campanella van Würtner met de solopartij gespeeld door Vincent van Amsterdam. Het publiek werd, na een zeer warm applaus van hun kant, nog getrakteerd op Meditango van Piazzolla. Na de een hartelijk dank aan Accordeana voor hun komst naar Haarlem en dit mooie concert kon iedereen weer huiswaarts met de klanken nog in het hoofd.
Roelof Ruis